Bakteryjna waginoza – jak, co i dlaczego ?  

Podziel się wiedzą!

Your ads will be inserted here by

Easy Plugin for AdSense.

Please go to the plugin admin page to
Paste your ad code OR
Suppress this ad slot.

Naturalny ochronny odczyn kwaśny w pochwie może ulec zniszczeniu poprzez zadziałanie wielu czynników zewnętrznych i wewnętrznych, wskutek czego obecne zazwyczaj bakterie fizjologiczne pochwy oraz obce drobnoustroje wprowadzone podczas stosunków płciowych mogą nagle zacząć się gwałtownie rozmnażać i stać się przyczyną zakażeń.  

Nie należy zapominać o bakteriach potencjalnie chorobotwórczych, które mogą kolonizować pochwę i powodować infekcje wewnątrzmaciczne, okołoporodowe wczesne i późne. Są to  Gardnerella vaginalis, Streptococcus agalactiae, Escherichia coli  K1 i Listeria monocytogenes.  Szczególnie ważnym jest utrzymanie stanu niskiej ilości  Streptococcus agalactiae, który podczas porodu powoduje kolonizację noworodków, a zajmuje drugie miejsce wśród czynników etiologicznych bakteriemii u nowonarodzonych dzieci, nato-miast u kobiet  po porodzie  może spowodować  zapalenie kosmówki i błony śluzowej macicy. 

Również grzyby z rodzaju Canida  mogą powodować grzybice sromu, pochwy.  Do najczęstszych objawów klinicznych należą:  

• świąd, pieczenie, obrzęk, bolesność przy oddawaniu moczu, rumień,  

• obrzęk okolicy sromu,

• obfita serowata, biała  lub kremowa wydzielina.

 

Czynnikami sprzyjającymi zakażeniom grzybiczym są między innymi:  

•ciąża,  

•antybiotyki o szerokim spektrum działania,

•sterydoterapia,

•doustna antykoncepcja hormonalna, urazy,

•AIDS,


Your ads will be inserted here by

Easy Plugin for AdSense.

Please go to the plugin admin page to
Paste your ad code OR
Suppress this ad slot.

•otarcia,

•zaburzenia hormonalne,

•cukrzyca,

•otyłość,

•nowotwory.

 

Infekcje w obrębie pochwy stanowią częstą przyczynę wizyt w gabinetach ginekologicznych. Około 20 – 30 %  pacjentek  poszukujących porady lekarza ginekologa cierpi na tego rodzaju infekcje. 

Choroby te mają bardzo różnorodny przebieg poczynając od infekcji bezobjawowych, poprzez infekcje o charakterze miejscowym, którym towarzyszy zwiększona ilość wydzieliny z pochwy, uczucie pieczenia w pochwie i podczas oddawania moczu oraz świąd, zaczerwienienie i obrzmienie narządów płciowych, aż po choroby ogólnoustrojowe, jaką jest np. zespół nabytego niedoboru odporności – AIDS. 

Znane dotychczas substancje czynne stosowane w leczeniu zakażeń pochwy to substancje czynne o działaniu antybakteryjnym, antymykotycznym,  o działaniu rzęsistkobójczym, o działaniu antywirusowym. Mają one swoje wady, takie jak ograniczone możliwości stosowania, ryzyko pojawienia się oporności, niepożądane zniszczenie flory bakteryjnej pochwy i wynikające stąd kolejne infekcje, psychiczne obciążenie pacjentki wskutek wyciekania stosowanych miejscowo leków. Odpowiedzią na oczekiwania pacjentek jest wodny roztwór dichlorowodorku oktenidyny, który jest zarejestrowanym środkiem leczniczy stosowanym  w obrębie pochwy wraz z aplikatorem dopochwowym. Dichlorowodorek oktenidyny, dzięki równie dobrej skuteczności wobec bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, przewyższa pozostałe związki kationowo-czynne. Charakteryzuje się doskonałym efektem długotrwałej skuteczności, a także zapewnia ochronę miejscowej fizjologicznej i ochronnej flory bakteryjnej.  Brak jest jakichkolwiek wskazań świadczących o działaniu rakotwórczym, mutagennym, teratogennym, embriotoksycznym czy wpływającym negatywnie na płodność. Skuteczność działania oktenidyny powoduje, że następuje skuteczne złagodzenie objawów w przypadku bakteriologicznie uwarunkowanego świądu, pieczenia i wydzieliny w obrębie pochwy. 

Zaletami preparatu na bazie dichlorowodorku oktenidyny stosowanego w terapii pochwy jest uzyskanie skutecznych pod względem bakteriobójczym stężeń w pochwie, bez „zalewania” całego organizmu, niemal identyczna skuteczność wobec grzybów jak w przypadku standardowego leku przeciwgrzybiczego (Clotrimazol),  brak doniesień dotyczących występowania oporności,  niepożądanych działań ogólnoustrojowych, niewielkie ryzyko działań ubocznych, możliwość leczenia partnera, całkowite pokrywanie lekiem nabłonka pochwy, dobra współpraca pacjenta w procesie leczenia  takie jak łatwa obsługa i brak wycieku leku. 

Początkowe objawy zakażenia pochwy to  świąd, uczucie pieczenia podczas oddawania moczu,  zaczerwienienie  i obrzmienie narządów płciowych,  bolesność podczas stosunków płciowych,  obfite upławy o nieprzyjemnym zapachu. Sposób użycia środka leczniczego stosowanego w obrębie pochwy z aplikatorem dopochwowym  jest niezwykle proste . Zalecane jest głębokie wprowadzenie aplikatora do pochwy w pozycji siedzącej na toalecie bądź w pozycji leżącej. Następnie należy 10 razy nacisnąć palcem wskazującym na nasadkę aplikatora, tak by preparat rozprowadzony został głęboko wewnątrz pochwy. Po użyciu aplikator należy wytrzeć z zewnątrz, następnie należy skierować go do dołu i w tej pozycji rozpylić należy odrobinę preparatu, na przykład nad umywalką. Po 7 dniach stosowania preparatu ustąpią dolegliwości.  

Zastosowanie  wodnego roztworu oktenidyny w ginekologii to leczenie zakażeń bakteryjnych pochwy,  płukanie ropni i przetok, aplikacje poporodowe, leczenie ran (cięcia, operacje sutka), po peercingu.  Antyseptyk na bazie dichlorowodorku oktenidyny należy zastosować przed zabiegami waginalnymi i transwaginalnymi, także u pacjentek ciężarnych i karmiących, przed zabiegami, w trakcie i po porodzie, do płukania pochwy po zabiegach operacyjnych lub po porodzie, antyseptyka skóry przed cięciem, obmywanie przed, w trakcie i po porodzie, przed zabiegami diagnostycznymi lub terapeutycznymi wymagającymi antyseptyki, np. zakładanie wkładek domacicznych, zabiegi sztucznego zapładniania, itd., przed zakładaniem stałego cewnika pęcherzowego.  

Ważnym dla jakości stosowania jest aby nie mieszać go  z innymi preparatami, a także nie stosować jednocześnie z preparatami zawierającymi jod PVP z powodu wzajemnego negatywnego oddziaływania. Każda sytuacja kliniczna, taka jak infekcje pochwy  w czasie ciąży, opieka nad naciętym kroczem po porodzie, zapobieganie zakażeniom w połogu i okresie karmienia, wymaga zastosowania wodnego roztworu dichlorowodorku oktenidyny. ❖

mgr farm. Marzena Korbecka-Paczkowska

Podziel się wiedzą!